Naar de inhoud
AnimaPulse

Microchip, tatoeage en databanken

Een dier identificeren zijn twee dingen die voortdurend door elkaar worden gehaald — het een nummer geven, en ervoor zorgen dat dat nummer naar jou terugleidt.

Bijgewerkt op 10 november 2026

Twee handelingen, niet één

Een dier merken betekent het een uniek nummer geven en dat nummer op zijn lichaam aanbrengen — met een chip onder de huid, of met een tatoeage.

Het registreren betekent dat nummer vastleggen in een databank, samen met de contactgegevens van de houder.

De tweede is degene die werkt. Een chip waarvan de gekoppelde gegevens verouderd zijn, is een nummer dat nergens heen leidt: het dier wordt gevonden, gescand, geïdentificeerd… en niemand kan jou bereiken.

De chip

Een transponder ter grootte van een rijstkorrel, door een dierenarts onder de huid geplaatst, meestal in de nek. Hij volgt niets — dit is de meest verbreide verwarring. Hij antwoordt alleen met zijn nummer op een scanner die ertegenaan wordt gehouden. Een zwervend dier terugvinden hangt er dus van af dat iemand het naar een dierenarts, een asiel of een dierenambulance brengt.

Het uitlezen is pijnloos, de chip gaat het hele leven van het dier mee en zijn nummer is internationaal.

De tatoeage

Lang de norm, nu nog maar een restant: ze vervaagt, wordt onleesbaar op een beschadigd oor en wordt voor reizen niet meer aanvaard. Dieren die lang geleden zijn getatoeëerd, blijven geldig geïdentificeerd, maar wat nu wordt geplaatst is de chip — en dat is ook wat reisdocumenten eisen.

De databank

Merken en registreren zijn meestal aparte stappen, en de databank wordt apart beheerd van de dierenarts die de chip plaatst. De landen verschillen: in Nederland zijn er meerdere erkende databanken waarin je het dier kunt registreren, in België zijn de officiële databanken DogID voor honden en CatID voor katten; Frankrijk heeft één nationaal bestand (I-CAD). Welke bij jou hoort, hangt af van het land en de regio waar je woont — je dierenarts weet het.

Drie dingen moeten in elk geval worden doorgegeven:

  • een verhuizing of een nieuw telefoonnummer — de nuttigste melding, en de minst gedane;
  • een wijziging van houder, als een dier wordt overgedragen of verkocht;
  • een vermissing, of een overlijden.

Een dier als vermist melden in de databank is een concrete handeling: het staat dan als gezocht aangegeven voor elke dierenarts of elk asiel dat het scant.

Meestal verplicht

Chippen en registreren is voor honden in Nederland en in België verplicht, en in veel gevallen ook vereist vóór verkoop of herplaatsing van andere dieren. Voor katten verschillen de regels per land en per regio: je dierenarts zegt wat voor jouw dier geldt. Identificatie bepaalt bovendien of je mag reizen, of een pension je accepteert en of de meeste verzekeringen uitkeren.

En een noodkaart?

Identificatie dekt het dier dat door een professional wordt gevonden. Voor wie het zojuist op een zondag op straat heeft opgepikt, zegt ze niets.

Daar is de noodkaart van AnimaPulse voor: een A5-blad met een QR-code om uit te knippen voor de penning aan de halsband, met de naam van het dier, zijn chipnummer, jouw gegevens, die van je dierenarts, zijn allergieën en zijn lopende behandelingen. De QR bevat platte tekst — hij is zonder bereik en zonder app te lezen, op elke telefoon. De pdf en de QR-code maken deel uit van Premium.

De twee vullen elkaar aan: de databank voor professionals, de penning voor voorbijgangers.

Het chipnummer, altijd bij je

Het dossier van het dier bewaart chip, tatoeage en identiteitspapieren — leesbaar in de wachtkamer.

Download in deApp StoreOntdek het opGoogle Play

Of open AnimaPulse in je browser

Lees verder

Pagina bijgewerkt op 10 november 2026.